Wie zijn wij?

 

Als begeleider van de jeugdafdeling van de Dierenbescherming, kwam ik bij de Konijnenberg terecht, een konijnenopvang. Dat was iets waar ik nog nooit van had gehoord! Ik was benieuwd wat ik daar tegen zou komen.... en ik werd getroffen. Getroffen door het enthousiasme van Joanne en ik bood aan om te gaan plegen. De eerste drie konijntjes, nah wat ik daar mee aan moest, ik zat van onder tot boven onder de krassen, wat een gekke beestjes die konijnen! Het tweede nest, 2 witte hangoortjes, oooow wat lief! Er zat een kneusje tussen, dat gillend overleed. Mager, scheve tandjes en klein. Het derde nest, 2 madagascar hangoortjes, wilde ik zelf houden, maar ze waren me voor ;). Zo ben ik ook gaan helpen op de opvang, eerst in Sprang Capelle en later mee verhuisd naar Waalwijk. Ik wilde alles weten, meekijken met operaties, overal gaan kijken en leren. Wat vond ik ze leuk deze gekke beesten met hun geweldige oren!

Toen Joanne dan ook moest stoppen vanwege gezondheidsproblemen, kwam al gelijk het idee naar boven, dat dit niet kon. Er was nog zoveel werk te doen, en waar moesten al die konijnen dan heen. Het idee om een eigen opvang op te starten was al snel geboren. Samen met een andere vrijwilligster, zijn we aan de slag gegaan. De locatie was bijzonder snel gevonden! Via een bericht in de krant werd ik gebeld en ben ik gaan kijken op onze huidige locatie. Gelijk een klik met onze verhuurders. Mensen die betrokken waren en zeker ook in de opvang gaan kijken als wij er niet zijn.

Inmiddels zijn we aan het toewerken naar ons vijfjarige bestaan, met als spelregel, dat we de konijnen die we opvangen, een beter leven willen geven. Dat wil zeggen met een maatje, met een goed hok en met een vrije uitloop waar ze kunnen spelen, graven, rennen en ravotten. Konijnen zijn namelijk super leuke dieren maar je moet ze wel kennen voordat je ze het stempel kan geven, dat ze leuk en lief zijn. Vaak worden de dieren op de verkeerde manier gehouden, waardoor er problemen ontstaan. Zonder überhaupt informatie in te winnen, wordt er door sommigen naar ons gebeld, wij proberen dan te helpen waar we kunnen. Andere eigenaren denken niet na en zetten hun dier op straat, waar het dus absoluut niet kan overleven...... Triest? .. Ja heel! 

We zijn begonnen met spullen van de Konijnenberg, de hokken zijn inmiddels allemaal vervangen door nieuwe, gebouwd door onze vrijwilligers. In 2010 zijn we begonnen met negen mensen, inmiddels zijn het er 42! Iets waar ik echt enorm trots op ben, zonder vrijwilligers geen Binkies! Vier jaar geleden ben ik verliefd geworden, en dat ben ik nog steeds!

Ik hoop samen met de vrijwilligers nog heel lang door te kunnen gaan met ons geweldige, maar soms ook zwaar en verdrietige werk! De konijnen verdienen het in ieder geval :)!

 

Joomla Templates - by Joomlage.com